Buiten de persoonlijke sites gemaakt door nabestaanden / familieleden zijn er diverse gratis herdenkingsites zoals ‘Plant een eik’, ‘Lieve engeltjes’ en ‘De vlindertuin’ waar je op een simpele maar respectvolle manier de gedachte aan iemand kunt voort laten leven. Maar ook uitgebreide betaalde diensten kom je steeds meer tegen. Een voorbeeld van een betaalde herdenkingssite waar je een compleet pakket kunt krijgen is de site virtueelgedenken.nl. Deze site biedt een virtuele rouwkamer die gevuld kan worden met audio,video en foto’s van de overledene. Met een inlogcode kunnen bekenden niet alleen de virtuele ruimte betreden maar ook materiaal toevoegen en het condoleanceregister tekenen. Op zich niets nieuws, de VS loopt als het om online rouwservices  gaat enkele jaren voor op Nederland.  Al enige tijd bieden Amerikaanse bedrijven de mogelijkheid om foto’s, filmpjes en andere informatie online op te slaan om deze na het overlijden aan nabestaanden vrij te geven. Denk aan sites als mylastemail.com,lastwishes.com,finalpartings.com en thelastemail.com. Bij enkele van deze was er de mogelijkheid een contract voor het leven af te sluiten. Dat op dit moment nog slechts twee van die sites hun services aanbieden is op zijn zachtst gezegd opmerkelijk te noemen. Waarschijnlijk zijn ze aan hun eigen succes ten onder te gegaan. Het geven van garanties voor het online blijven van sites is natuurlijk moeilijk maar zeker bij een delicaat onderwerp als herdenking van een overledene iets om als ondernemer serieus over na te denken.

Bosschenaar Peet Hofmans is ondernemer en de man achter de site watikjenogwildevertellen.nl. Deze website kwam begin januari 2007 online en al op de eerste dag melden geïnteresseerden zich aan om van zijn diensten gebruik te maken. De site biedt een service waarmee mensen hun persoonlijke afscheid kunnen veiligstellen. Je kan er je laatste wensen, zaken rond je uitvaart of herinneringen kwijt en deze in de vorm van audio, video, foto’s en (tekst)documenten bewaren.  Die sla je op in een digitaal kluisje dat je er koopt. Het is de bedoeling mensen in de naaste omgeving zoals familieleden of de huisarts van het gebruik op de hoogte te brengen. Hofmans geeft aan niet geïnspireerd te zijn door zijn Amerikaanse voorgangers bij het opzetten van zijn site.” Nee, ik heb hier niet naar gezocht maar wist wel dat er zulke sites waren. Dit initiatief is opgezet met de persoonlijke ideeën die ik erover had en moest iets worden wat onafhankelijk was van bestaande mogelijkheden. Bovendien is de site op de meeste punten totaal afwijkend van iedere andere site die ik tot nu toe heb gezien.”  

Hofmans, eigenaar van een ICT bedrijf, komt op het idee voor de site na het overlijden van zijn ouders. “Eigenlijk wil je dan alleen maar rouwen maar ben  je bezig met vragen als: welke  bloemen moeten er op het graf, welke muziek moet er gedraaid worden. Sommige dingen wist ik gewoon niet. Dat heeft mij aan het denken gezet. De site kan nabestaanden veel rust geven.”      Van het bewust opvullen van een gat in de Nederlandse markt is geen sprake. “De commerciële opzet was niet de drijfveer, maar het is en blijft een commercieel product.” erkent hij. Welke garantie geeft de ondernemer zijn abonnees dat zijn site over enkele jaren nog steeds online is?  “De site is zo gemaakt dat deze in de toekomst kan worden onderhouden/uitgebouwd door iedere goede programmeur.  Er zijn backup afspraken gemaakt met andere instanties. Tevens is het qua organisatie en financiën zo opgezet dat deze site totaal onafhankelijk is van iedere andere organisatie.”  

Een van de laatste ontwikkelingen in de VS op rouwgebied is het project van ondernemer Tyler Cassidy. De Amerikaan heeft op de Fernwood Forever begraafplaats in Mill Valley (California)  het begrip ‘green burials’ in een volgende fase gebracht door er technologische middelen aan toe te voegen. Soortgelijke ecologische begraafplaatsen zijn met name in het Verenigd Koninkrijk al jaren populair maar in Nederland is dit idee nog niet echt opgepakt door ondernemers vanwege het gebrek aan ruimte. Deze manier van begraven is het minst schadelijk voor de natuur doordat er gebruik gemaakt wordt van snel afbreekbare milieuvriendelijke materialen. Ook wordt er geen grafsteen geplaatst maar bijv. een vlaggetje of een boom geplant.

Om voor nabestaanden het graf te kunnen lokaliseren is elke graf voorzien van een digitale chip die d.m.v. GPS de exacte locatie doorgeeft. Via een handheld computer ( de virtual tombstone) kunnen de familieleden en vrienden zo hun geliefde opsporen. Cassidy heeft de begraafplaats opgeslagen in de vorm van een online database. Nabestaanden kunnen het levensverhaal van de overledene in videofragmenten van 15 minuten laten vastleggen en deze via de handheld computer afspelen als zij het graf bezoeken. Kosten voor één fragment 1000 dollar. “Op deze manier blijven de levensverhalen voor toekomsite generaties behouden en zijn ze online toegankelijk” licht Cassidy zijn concept toe. Of deze ‘video tombstone’ met het daaraan gekoppelde idee ook snel naar Nederland komt zal de tijd ons leren.

Benieuwd hoe deze begraafplaats eruit ziet klik dan hier voor een filmpje of bezoek hun site